Pełna treść artykułu jest dostępna dla zarejestrowanych użytkowników.

Zabudowa i zagospodarowanie działki budowlanej

22.2.2018, , Źródło: Wydawnictwo Verlag Dashofer Sp. z o.o.

Rozdział 1. Usytuowanie budynku

§ 10. (uchylony)

§ 11. 1. Budynek z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi powinien być wznoszony poza zasięgiem zagrożeń i uciążliwości określonych w przepisach odrębnych, przy czym dopuszcza się wznoszenie budynków w tym zasięgu pod warunkiem zastosowania środków technicznych zmniejszających uciążliwości poniżej poziomu ustalonego w tych przepisach bądź zwiększających odporność budynku na te zagrożenia i uciążliwości, jeżeli nie jest to sprzeczne z warunkami ustalonymi dla obszarów ograniczonego użytkowania, określonych w przepisach odrębnych.

2. Do uciążliwości, o których mowa w ust. 1, zalicza się w szczególności:

1) szkodliwe promieniowanie i oddziaływanie pól elektromagnetycznych,

2) hałas i drgania (wibracje),

3) zanieczyszczenie powietrza,

4) zanieczyszczenie gruntu i wód,

5) powodzie i zalewanie wodami opadowymi,

6) osuwiska gruntu, lawiny skalne i śnieżne,

7) szkody spowodowane działalnością górniczą.

§ 12.1. Jeżeli z przepisów § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273 lub przepisów odrębnych określających dopuszczalne odległości niektórych budowli od budynków nie wynikają inne wymagania, budynek na działce budowlanej należy sytuować od granicy tej działki w odległości nie mniejszej niż:

1) 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z oknami lub drzwiami w stronę tej granicy;

2) 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez okien i drzwi w stronę tej granicy.

2. Sytuowanie budynku w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, dopuszcza się w odległości 1,5 m od granicy lub bezpośrednio przy tej granicy, jeżeli plan miejscowy przewiduje taką możliwość.

3. Dopuszcza się, uwzględniając przepisy odrębne oraz przepisy § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273, sytuowanie budynku bezpośrednio przy granicy działki budowlanej, jeżeli będzie on przylegał swoją ścianą do ściany budynku istniejącego na sąsiedniej działce oraz jego wysokość będzie zgodna z obowiązującym na danym terenie planem miejscowym lub decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.4. W zabudowie jednorodzinnej i zagrodowej, uwzględniając przepisy odrębne oraz przepisy§ 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273, dopuszcza się:

1) budowę budynku ścianą bez okien i drzwi bezpośrednio przy granicy działki budowlanej lub w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 pkt 2, lecz nie mniejszej niż 1,5 m, na działce budowlanej o szerokości 16 m lub mniejszej a nie jak dotychczas jedynie w zabudowie jednorodzinnej.

2) nadbudowę budynku istniejącego, usytuowanego w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 od granicy tej działki budowlanej, o nie więcej niż jedną kondygnację, przy czym w nadbudowanej ścianie, zlokalizowanej w odległości mniejszej niż 4 m od granicy, nie może być okien i drzwi;

3) budowę budynku gospodarczego lub garażu o długości nie większej niż 6,5 m i wysokości nie większej niż 3 m bezpośrednio przy granicy działki budowlanej lub w odległości niemniejszej niż 1,5 m ścianą bez okien i drzwi.

5. Usytuowanie budynku na działce budowlanej w sposób, o którym mowa w ust. 2–4,powoduje objęcie sąsiedniej działki obszarem oddziaływania obiektu w rozumieniu art. 3 pkt20 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.

6. Odległość od granicy działki budowlanej nie może być mniejsza niż:

1) 1,5 m do okapu lub gzymsu zwróconego w stronę tej granicy, a także do balkonu, daszku nad wejściem, galerii, tarasu, schodów zewnętrznych, rampy lub pochylni – z wyjątkiem pochylni przeznaczonych dla osób niepełnosprawnych;

2) 4 m do okna umieszczonego w dachu zwróconego w stronę tej granicy.

7. W przypadkach, o których mowa w ust. 2 i 4, dopuszcza się zmniejszenie odległości okapu zwróconego w stronę granicy działki budowlanej do 1 m.

8. Budynek inwentarski lub budynek gospodarczy, uwzględniając przepisy odrębne oraz zawarte w § 13, 60 i 271-273, nie może być sytuowany ścianą z oknami lub drzwiami w odległości mniejszej niż 8 m od ściany istniejącego na sąsiedniej działce budowlanej budynku mieszkalnego, budynku zamieszkania zbiorowego lub budynku użyteczności publicznej, lub takiego, dla którego istnieje ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem ust.4 pkt 3.

9. Odległości podziemnej części budynku, a także budowli podziemnej spełniającej funkcje użytkowe budynku, znajdujących się całkowicie poniżej poziomu otaczającego terenu, od granicy działki budowlanej, nie ustala się.

10. Zachowanie odległości, o których mowa w ust. 1-9, nie jest wymagane w przypadku, gdy sąsiednia działka jest działką drogową [2018r.].

KOMENTARZ

Dotychczasowa praktyka pokazywała, że nawet jeśli w MPZP istniał zapis o dopuszczeniu sytuowania budynków w odległości 1,5 m albo w granicy, inwestor musiał występować z wnioskiem o odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych. Dzięki zmianie nie będzie potrzebne odstępstwo od przepisów. Sytuowanie budynku w odległości 1,5 metra od granicy lub bezpośrednio przy granicy dopuszczalne będzie jedynie w odniesieniu do budynku zwróconego w stronę granicy ścianą bez okien i drzwi. Odmienna sytuacja będzie miała miejsce w przypadku budynku zwróconego ścianą z oknami lub drzwiami w stronę granicy działki budowlanej. Taki budynek nie może być sytuowany w odległości 1,5 m od granicy lub bezpośrednio przy tej granicy bez uzyskania zgody na odstępstwo od przepisów techniczno – budowlanych.

W rozporządzeniu wskazano, że budynek zlokalizowany w granicy musi być zgodny z planem miejscowym lub decyzją WZ, nie wskazujemy, że ma przylegać całą ścianą oraz na jakiej długości, ze względu na różne wymiary budynków obok. Należy zauważyć, iż w chwili obecnej dobudowa nowego budynku do ślepej ściany stojącej na granicy działki jest podstawowym procesem urbanistycznym. Dobudowa taka powinna być dozwolona z mocy prawa i nie może być ograniczana wyłącznie do zabudowy jednorodzinnej.

Zastąpiono termin „otwór okienny“ terminem „okno“ oraz termin „otwór drzwiowy“ terminem „drzwi“, z uwagi na fakt, iż obecnie brzmiący przepis wiąże się z wieloma problemami interpretacyjnymi występującymi w sytuacjach projektowania fragmentów ścian osłonowych, jako ścian o konstrukcji słupowo – ryglowej, aluminiowo-szklanej, lub w całości, jako fasad szklanych (również w budynkach jednorodzinnych). Ponadto otwór nie zawsze musi być wypełniony oknem czy drzwiami.

Należy podkreślić iż § 12 posiada zapisy pozwalające na sytuowanie budynku w granicy działki, jeżeli przylega on swoją ścianą do ściany budynku istniejącego na sąsiedniej działce oraz gdy jego wysokość jest zgodna z ustaleniami planu miejscowego, a w przypadku braku planu z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Dodatkowo w związku z częstym brakiem możliwości zachowania odległości o których mowa w § 12 ust. 1 w zabudowie jednorodzinnej i zagrodowej zachowano możliwość usytuowania budynku w odległościach mniejszych niż wskazane w ww. paragrafie, pod warunkiem, że szerokość działki nie przekracza 16 m.

W nowelizacji rozporządzenia w przypadku wydanej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu przed dniem wejścia w życie nowelizacji dopuszczono, aby do dnia 31 grudnia 2019 r. można było korzystać z dotychczasowego dopuszczenia zawartego w obecnym § 12 ust. 2 (tzn. wystąpić z wnioskiem o pozwoleniu na budowę / ze zgłoszeniem inwestycji).

Dopuszczenie budowy budynku w granicy działki na styku z innym budynkiem wyszczególniono w oddzielnym ust. 3, jako możliwość występującą nie tylko w zabudowie jednorodzinnej, ale we wszelkiego rodzaju zabudowie (dotychczasowy przepis § 12 ust. 3 pkt 2 przeniesiono do ust. 3 i rozszerzono o inne rodzaje zabudowy). Należy bowiem zauważyć, iż w chwili obecnej dobudowa nowego budynku do ślepej ściany stojącej na granicy działki jest jednym z podstawowych procesów urbanistycznych. Dobudowa taka powinna być dozwolona z mocy prawa i nie może być ograniczana wyłącznie do zabudowy jednorodzinnej. Ponadto większość planów miejscowych nie posiada zapisów dotyczących tej kwestii, co blokuje możliwość dokonania dobudowy w przypadkach innych niż zabudowa jednorodzinna. W tym miejscu należy jednak wskazać na konieczność zachowania i spełnienia w takim przypadku wymagań w zakresie bezpieczeństwa pożarowego, a więc spełnienia wymagań jakie są stawiane ścianom oddzielenia przeciwpożarowego. Dodatkowo należy zaznaczyć, że zabudowa plombowa ma na celu uzupełnienie występującej zabudowy pierzejowej, wobec czego projektowany budynek powinien wpasowywać się w istniejącą zabudowę. Wobec powyższego we wprowadzonym przepisie podkreślono konieczność spełnienia wymagań obowiązującego na danym terenie planu miejscowego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

W ust. 4 pkt 3 zwiększono wymaganą długość garażu z 5,5 m na 6,5 m, z uwagi na fakt, iż garaż powinien być wykonany zgodnie z zasadami sztuki projektowej oraz z uwagi na konieczność stosowania grubszych ścian zewnętrznych. Ponadto rozszerzono dopuszczenia o zabudowę zagrodową – dotychczas możliwość występująca wyłącznie dla zabudowy jednorodzinnej.

W ust. 6 pochylnię przeznaczoną dla osób niepełnosprawnych zwolniono z wymagań w zakresie odległości do granicy z sąsiednią działką budowlaną.

Dodatkowo, w związku z wątpliwościami interpretacyjnymi doprecyzowano, że odległość okapu i gzymsu od granicy działki budowlanej obowiązuje w przypadku gdy okap i gzyms jest zwrócony w stronę tej granicy. Wprowadzono także ust. 7 dotyczący możliwości wykonania okapu w odległości 1 m od granicy działki budowlanej, w przypadku, gdy inwestor korzysta z dopuszczeń zawartych w § 12 ust. 2 lub 4.

Wprowadzone w ust. 5, 8 i 9 zmiany są zmianami porządkującymi.

W obowiązujących przepisach § 12 ust. 1, 3 i 4 w zakresie sytuowania obiektu występuje odwołanie jedynie do przepisów § 13, § 60 oraz § 271-273 rozporządzania. Analizując wprowadzane zmiany, uznano za konieczne odwołanie się w ww. przepisie na zasadzie wzajemności również do § 19 (odległości dot. parkingów),  § 23 (odległości miejsc do gromadzenia odpadów stałych), § 36 (odległości  dot. pokryw i wylotów wentylacji ze zbiorników bezodpływowych na nieczystości ciekłe, dołów ustępów nieskanalizowanych, podobnych urządzeń sanitarno-gospodarczych) oraz § 40 (odległości dot. placów zabaw).

§ 13. 1.Odległość budynku z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi od innych obiektów powinna umożliwiać naturalne oświetlenie tych pomieszczeń – co uznaje się za spełnione, jeżeli:

1) między ramionami kąta 60°, wyznaczonego w płaszczyźnie poziomej, z wierzchołkiem usytuowanym w wewnętrznym licu ściany na osi okna pomieszczenia przesłanianego, nie znajduje się przesłaniająca część tego samego budynku lub inny obiekt przesłaniający w odległości mniejszej niż:

a) wysokość przesłaniania – dla obiektów przesłaniających o wysokości do 35 m,

b) 35 m – dla obiektów przesłaniających o wysokości ponad 35 m,

2) zostały zachowane wymagania, o których mowa w § 57 i 60

2. Wysokość przesłaniania, o której mowa w ust. 1 pkt 1, mierzy się od poziomu dolnej krawędzi najniżej położonych okien budynku przesłanianego do poziomu najwyższej zacieniającej krawędzi obiektu przesłaniającego lub jego przesłaniającej części.

3. Dopuszcza się sytuowanie obiektu przesłaniającego w odległości nie mniejszej niż 10 m od okna pomieszczenia przesłanianego, takiego jak maszt, komin, wieża lub inny obiekt budowlany, bez ograniczenia jego wysokości, lecz o szerokości przesłaniającej nie większej niż 3 m, mierząc ją równolegle do płaszczyzny okna.

4. Odległości, o których mowa w ust. 1 pkt 1, mogą być zmniejszone nie więcej niż o połowę w zabudowie śródmiejskiej.

Rozdział 2. Dojścia i dojazdy

§ 14.1. Do działek budowlanych oraz do budynków i urządzeń z nimi związanych należy zapewnić

dojście i dojazd umożliwiający dostęp do drogi publicznej, odpowiednie do przeznaczenia i sposobu ich użytkowania oraz wymagań dotyczących ochrony przeciwpożarowej, określonych w przepisach odrębnych. Szerokość jezdni stanowiącej dojazd nie może być mniejsza niż 3 m.

2. Dopuszcza się zastosowanie dojścia i dojazdu do działek budo wlanych w postaci ciągu pieszo-jezdnego, pod warunkiem że ma on szerokość nie mniejszą niż 5 m, umożliwiającą ruch pieszy oraz ruch i postój pojazdów.
3. Do budynku i urządzeń z nim związanych, wymagających dojazdów, funkcję tę mogą spełniać dojścia, pod warunkiem że ich szerokość nie będzie mniejsza niż 4,5 m.

4. Dojścia i dojazdy do budynków, z wyjątkiem jednorodzinnych, zagrodowych i rekreacji indywidualnej, powinny mieć zainstalowane oświetlenie elektryczne, zapewniające bezpieczne ich użytkowanie po zapadnięciu zmroku.

§ 15. 1. Szerokość, promienie łuków dojazdów, nachylenie podłużne i poprzeczne oraz nośność nawierzchni należy dostosować do wymiarów gabarytowych, ciężaru całkowitego i warunków ruchu pojazdów, których dojazd do działki budowlanej i budynku jest konieczny ze względu na ich przeznaczenie, zgodnie z warunkami określonymi w przepisach odrębnych.

2. Dojścia służące równocześnie do ruchu pojazdów gospodarczych i uprzywilejowanych o masie całkowitej do 2,5 tony powinny mieć nawierzchnię o nośności co najmniej dostosowanej do masy tych pojazdów.

§ 16.1. Do wejść do budynku mieszkalnego wielorodzinnego, zamieszkania zbiorowego i użyteczności publicznej powinny być doprowadzone od dojść i dojazdów, o których mowa w § 14 ust. 1 i 3, utwardzone dojścia o szerokości minimalnej 1,5 m, przy czym co najmniej jedno dojście powinno zapewniać osobom niepełnosprawnym dostęp do całego budynku lub tych jego części, z których osoby te mogą korzystać.

2.Wymaganie dostępności osób niepełnosprawnych, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy budynków na terenach zamkniętych, z wyjątkiem budynków, o których mowa w § 3 pkt 6 [2018r.].

KOMENTARZ

Biorąc pod uwagę uwagi, dotyczące regulacji w zakresie dostępności obiektów budowlanych dla osób niepełnosprawnych, zmieniono ust. 2 zwalniając z wymogu dostępności dla osób niepełnosprawnych tylko budynki zlokalizowane na terenach zamkniętych, z wyłączeniem § 3 pkt 6 rozporządzenia, a więc budynków użyteczności publicznej.

§ 17.(uchylony).

Rozdział 3. Miejsca postojowe dla samochodów osobowych

Parkingi i garaże dla samochodów

KOMENTARZ

Z uwagi na fakt wprowadzenia do przedmiotowego projektu wymiarów stanowisk postojowych również dla samochodów ciężarowych, zmieniono tytuł Rozdziału 3 – na: Parkingi i garaże dla samochodów.

Dodatkowo w przepisach ujednolicono nazewnictwo poprzez zastąpienie sformułowania „miejsca postojowe“, sformułowaniem „stanowiska postojowe“

Po nowelizacji w 2018 roku, zmianie ulegnie tytuł rozdziału 3, działu II w/w rozporządzenia. Będzie nosił nazwę „Parkingi i garaże dla samochodów“, nowe brzmienie będzie miało większość paragrafów w tym rozdziale. Najgłówniejsze zmiany to zmiana szerokości miejsca postojowego dla samochodu osobowego. Aktualnie jest to 2,3 m - będzie 2,5 m.

Dodatkowo nowelizacja wskazuje minimalne odległości do granicy działki oraz okien do parkingów dla samochodów innych niż osobowe. Obecnie wymogi w tym zakresie dotyczą tylko samochodów osobowych, nie ma natomiast określonych wymogów jeśli chodzi o samochody ciężarowe, czy dostawcze. Odległości od parkingów dla samochodów osobowych do granicy działki lub okien zróżnicowane będą w zależności od ilości miejsc postojowych. Aktualnie pierwszy próg dotyczył więcej niż 4 stanowisk, po nowelizacji dotyczyć będzie 10 miejsc.

§ 18.1. Zagospodarowując działkę budowlaną, należy urządzić, stosownie do jej przeznaczenia i

sposobu zabudowy, stanowiska postojowe dla samochodów użytkowników stałych i przebywających okresowo, w tym również stanowiska postojowe dla samochodów, z których korzystają osoby niepełnosprawne.

2. Liczbę stanowisk postojowych i sposób urządzenia parkingów należy dostosować do wymagań ustalonych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego albo w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, z uwzględnieniem potrzebnej liczby stanowisk, z których korzystają osoby niepełnosprawne [2018r.].

KOMENTARZ

W § 18 dodano konieczność urządzenia parkingów również w oparciu o plany miejscowe, z uwagi na fakt, iż gminy powinny mieć miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego i to plan miejscowy powinien być podstawową normą określającą przedmiotową kwestie (dotychczas wymaganie to dotyczyło jedynie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu).

§ 19. 1. Odległość stanowisk postojowych w tym również zadaszonych, oraz otwartych garaży wielopoziomowych od: placu zabaw dla dzieci, boiska dla dzieci i młodzieży, okien pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi w budynku opieki zdrowotnej, w budynku oświaty i wychowania, w budynku mieszkalnym, w budynku zamieszkania zbiorowego, z wyjątkiem: hotelu, motelu, pensjonatu, domu wypoczynkowego, domu wycieczkowego, schroniska młodzieżowego i schroniska, nie może być mniejsza niż:

1) dla samochodów osobowych:

a) 7 m - w przypadku parkingu do 10 stanowisk postojowych włącznie;

b) 10 m - w przypadku parkingu od 11 do 60 stanowisk postojowych włącznie;

c) 20 m - w przypadku parkingu. powyżej 60 stanowisk postojowych;

2) dla samochodów innych niż samochody osobowe:

a) 10 m – w przypadku parkingu do 4 stanowisk postojowych włącznie,

b) 20 m – w przypadku parkingu powyżej 4 stanowisk postojowych.

2. Stanowiska postojowe, w tym również zadaszone, oraz otwarte garaże wielopoziomowe należy sytuować na działce budowlanej w odległości od granicy tej działki nie mniejszej niż:

1) dla samochodów osobowych:

a) 3 m - w przypadku parkingu do 10 stanowisk postojowych włącznie;

b) 6 m - w przypadku parkingu od 11 do 60 stanowisk postojowych włącznie;

c) 16 m - w przypadku parkingu powyżej 60 stanowisk postojowych;

2) dla samochodów innych niż samochody osobowe:

a) 6 m – w przypadku parkingu do 4 stanowisk postojowych włącznie;

b) 16 m – w przypadku parkingu powyżej 4 stanowisk postojowych [2018r.].

3. Odległości, o których mowa w ust. 1 i 2, stosuje się do sytuowania wjazdów do zamkniętego garażu w stosunku do okien budynku opieki zdrowotnej, budynku oświaty i wychowania, a także placów zabaw i boisk dla dzieci i młodzieży.

4. Zachowanie odległości, o których mowa w ust. 1 i 2, nie jest wymagane przy sytuowaniu parkingów między liniami rozgraniczającymi ulicę.

5. Zachowanie odległości, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, nie jest wymagane w przypadku parkingów niezadaszonych składających się z jednego albo dwóch stanowisk postojowych dla samochodów osobowych przypadających na jeden lokal mieszkalny w budynku mieszkalnym jednorodzinnym, zlokalizowanych przy tym budynku[2018r.].

6. Zachowanie odległości, o których mowa w ust. 2 pkt 1 lit. a, nie jest wymagane w przypadku niezadaszonych parkingów składających się z jednego albo dwóch stanowisk postojowych dla samochodów osobowych w zabudowie jednorodzinnej oraz w zabudowie zagrodowej, jeżeli stykają się one z niezadaszonymi parkingami dla samochodów osobowych na sąsiedniej działce [2018r.].

7. Zachowanie odległości, o których mowa w ust. 2, nie jest wymagane w przypadku, gdy sąsiednia działka jest działką drogową [2018r.].

KOMENTARZ

W § 19 ust. 6 wskazano możliwość sytuowania w zabudowie jednorodzinnej niezadaszonych parkingów składających się z jednego albo dwóch stanowisk postojowych dla samochodów osobowych, bez zachowania minimalnych odległości wskazanych w ust. 2 pkt 1 lit. a. Niniejszy przepis ma na celu poprawę warunków parkingowych dla budynków mieszkalnych jednorodzinnych, w przypadku gdy stanowiska postojowe będą się stykać z niezadaszonymi parkingami na działce sąsiedniej i będą obsługiwać budynek mieszkalny przy którym się znajdują.

Ponadto umożliwiono sytuowanie parkingów (składających się z maksymalnie 2 stanowisk postojowych na jedno mieszkanie w budynku mieszkalnym jednorodzinnym) bez zachowania odpowiednich odległości od okien w przypadku budynków mieszkalnych jednorodzinnych. Przepis ten sformułowano w taki sposób, aby nie można było z niego skorzystać w przypadku sytuowania na jednej działce budowlanej np. 10 budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej czy szeregowej, a parkingów tylko przy jednym z tych budynków.

Poniżej zaprezentowano graficznie przypadki wykorzystania nowych regulacji:

1) w przypadku zabudowy jednorodzinnej – 1 mieszkanie, 2 stanowiska postojowe na jedno mieszkanie – poprawne zastosowanie przepisu

2) w przypadku zabudowy jednorodzinnej bliźniaczej – 1 mieszkanie, 2 stanowiska postojowe na jedno mieszkanie – niepoprawne zastosowanie przepisu

Mając na względzie wprowadzone zmiany należy zaznaczyć, że kwestia usytuowania stanowisk postojowych w odpowiednich odległościach zależna jest od ilości stanowisk, które stanowią dany parking. Pokreślenia wymaga fakt, że parking stanowią stanowiska wraz z dojazdami do tych stanowisk, natomiast odległości od okien i granicy działki liczy się od stanowiska postojowego.

§ 20. Stanowiska postojowe dla samochodów osobowych, z których korzystają wyłącznie osoby niepełnosprawne, mogą być zbliżone bez żadnych ograniczeń do okien innych budynków. Miejsca te wymagają odpowiedniego oznakowania [2018r.].

KOMENTARZ

Dopuszczono zbliżenie stanowisk postojowych dla samochodów, z których korzystają wyłącznie osoby niepełnosprawne, bez ograniczeń do okien innych budynków. Dotychczas należało zachować odległość 5 m. Należy wskazać w takim przypadku na konieczność odpowiedniego oznakowania stanowisk postojowych dla osób niepełnosprawnych.

§ 21.1. Stanowiska postojowe dla samochodów powinny mieć wymiary wynoszące co najmniej:

1) szerokość 2,5 m i długość 5 m – w przypadku samochodów osobowych;

2) szerokość 3,6 m i długość 5 m – w przypadku samochodów osobowych użytkowanych przez osoby niepełnosprawne;

3) szerokość 3,5 m i długość 8 m – w przypadku samochodów ciężarowych;

4) szerokość 4 m i długość 10 m – w przypadku autobusów.

2 W przypadku usytuowania wzdłuż jezdni stanowiska postojowe

dla samochodów powinny mieć wymiary wynoszące co najmniej:

1) szerokość 3,6 m, z możliwością ograniczenia do 2,5 m - w przypadku zapewnienia możliwości korzystania z przylegającego dojścia lub ciągu pieszo-jezdnego, i długość 6 m – w przypadku samochodów osobowych;

2) szerokość 3,6 m i długość 6 m – w przypadku samochodów osobowych użytkowanych przez

osoby niepełnosprawne;

3) szerokość 3 m i długość 15 m – w przypadku samochodów ciężarowych;

4) szerokość 3 m i długość 19 m – w przypadku autobusów.

3. Stanowiska postojowe i dojazdy manewrowe dla samochodów powinny mieć nawierzchnię utwardzoną lub co najmniej gruntową stabilizowaną, ze spadkiem zapewniającym spływ wody.

4. Stanowiska przeznaczone do mycia i niezawodowego przeglądu samochodów na parkingach powinny mieć doprowadzenie wody oraz twardą nawierzchnię ze spadkami zapewniającymi spływ wody do wpustów kanalizacyjnych z osadnikami błota i łapaczami oleju [2018r.].

KOMENTARZ

w § 21:Zmieniono odległości parkingów dla samochodów osobowych, związane z ilością stanowisk postojowych, nawiązując do art. 29 ust. 1 pkt 10 ustawy (w zakresie parkingów składających się z 10 stanowisk postojowych zamiast do tej pory 4). Z wymagań wyłączono budynki hotelu, motelu, pensjonatu, domu wypoczynkowego, domu wycieczkowego, schroniska młodzieżowego i schroniska.

Zwiększono szerokość stanowiska postojowego dla samochodu osobowego z 2,3m do 2,5m, ze względu na dużą ilość samochodów o większej szerokości.

Określono odległości od okien, granicy działki budowlanej do parkingów dla samochodów innych niż osobowe, np. ciężarowych. W chwili obecnej, w nowelizowanym rozporządzeniu brak jest regulacji określających warunki sytuowania, jak również wymiarowania stanowisk postojowych dla samochodów innych niż osobowe.

W związku z powyższym przepisy przedmiotowego projektu w zakresie wymiarów stanowisk postojowych innych niż dla samochodów osobowych i dla osób niepełnosprawnych zostały dostosowane do regulacji określonych w pkt 5.2.4. załącznika nr 2 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków i sygnałów drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego i warunków ich umieszczania na drogach (Dz. U. Nr 220 poz. 2181, z późn. zm.).

Dodatkowo doprecyzowano, że parkingi muszą zachować odległość od granicy działki budowlanej na której będą realizowane.

Rozdział 4. Miejsca gromadzenia odpadów stałych

§ 22.1. Na działkach budowlanych należy przewidzieć miejsca na pojemniki służące do czasowego gromadzenia odpadów stałych, z uwzględnieniem możliwości ich segregacji.

2. Miejscami, o których mowa w ust. 1, mogą być:

1) zadaszone osłony lub pomieszczenia ze ścianami pełnymi bądź ażurowymi,

2) wyodrębnione pomieszczenia w budynku, mające posadzkę powyżej poziomu nawierzchni dojazdu środka transportowego odbierającego odpady, lecz nie wyżej niż 0,15 m, w tym także dolne komory zsypu z bezpośrednim wyjściem na zewnątrz, zaopatrzonym w daszek o wysięgu co najmniej 1 m i przedłużony na boki po co najmniej 0,8 m, mające ściany i podłogi zmywalne, punkt czerpalny wody, kratkę ściekową, wentylację oraz sztuczne oświetlenie,

3) utwardzone place do ustawiania kontenerów z zamykanymi otworami wrzutowymi.

4) utwardzone place z nadziemnymi otworami wrzutowymi i podziemnymi lub częściowo podziemnymi kontenerami [2018r.].

3. Między wejściami do pomieszczeń lub placami, o których mowa w ust. 2, a miejscem dojazdu samochodów śmieciarek wywożących odpady powinno być utwardzone dojście, umożliwiające przemieszczanie pojemników na własnych kołach lub na wózkach.4. Miejsca do gromadzenia odpadów stałych przy budynkach wielorodzinnych powinny być dostępne dla osób niepełnosprawnych

KOMENTARZ

Bardzo istotna zmiana dla właścicieli domów jednorodzinnych wprowadzona została w rozdziale 4 dotyczącym miejsc gromadzenia odpadów stałych. Od 1 stycznia 2018 roku w zabudowie jednorodzinnej, zagrodowej oraz rekreacji indywidualnej można będzie sytuować miejsca przeznaczone do gromadzenia odpadów stałych bez konieczności zachowania właściwych odległości wskazanych w przepisach od okien, drzwi oraz granicy działki budowlanej. Odległości oczywiście są wskazane, jednak po nowelizacji nie będą miały one zastosowania w przypadku wyżej wymienionych działek. 

Zaproponowany system składa się ze zbiornika podziemnego lub częściowo-podziemnego oraz nadziemnego kosza wrzutowego umieszczonego na utwardzonym placu. Zaproponowane wymagania odnośnie wprowadzanego nowego systemu gromadzenia odpadów stałych odnoszą się do utwardzonego placu, na którym będą umieszczane nadziemne kioski wrzutowe i będą one odpowiadały tym samym wymaganiom co utwardzone place do ustawiania kontenerów z zamykanymi otworami wrzutowymi.

Jest to nowa technologia gromadzenia odpadów komunalnych, która umożliwia łatwą segregację odpadów, szybkie opróżnianie pojemników i eliminuje uciążliwe zapachy oraz zapobiega rozprzestrzenianiu się gryzoni i insektów.

§ 23. 1. Odległość miejsc do gromadzenia odpadów stałych o których mowa w § 22 ust. 2 pkt 1, i 3 i 4, powinna wynosić co najmniej:

1) 10 m - od okien i drzwi do budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi;

2) 3 m - od granicy działki budowlanej;

3) 10 m – od placu zabaw dla dzieci, boisk dla dzieci i młodzieży oraz miejsc rekreacyjnych, o których mowa w § 40.

2. Zachowanie odległości, o której mowa w ust. 1 pkt 2, nie jest wymagane, jeżeli miejsca te stykają się z podobnymi miejscami na działce sąsiedniej.

3. W przypadku przebudowy istniejącej zabudowy odległości, o których mowa w ust. 1, mogą być pomniejszone, jednak nie więcej niż o połowę, po uzyskaniu opinii państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego.

4. W zabudowie jednorodzinnej, zagrodowej i rekreacji indywidualnej odległości, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, nie określa się.

5. Dojście od najdalszego wejścia do obsługiwanego budynku mieszkalnego wielorodzinnego, zamieszkania zbiorowego lub użyteczności publicznej do miejsca do gromadzenia odpadów stałych, o których mowa w § 22

ust. 2 pkt 1, 3 i 4, wynosi nie więcej niż 80 m. Wymaganie to nie dotyczy budynków na terenach zamkniętych [2018r.].

KOMENTARZ

W § 23 dodano odniesienie do wymaganej odległości miejsc do gromadzenia odpadów stałych od placu zabaw, boisk dla dzieci i młodzieży oraz miejsc rekreacyjnych (taka sama odległość jak w § 40).

Ponadto w ust. 4 wprowadzono dopuszczenie, aby w zabudowie jednorodzinnej, zagrodowej i rekreacji indywidualnej można było sytuować miejsca gromadzenia odpadów bez zachowania odpowiednich odległości – dotychczas trzeba było zachować odległość 2 m od granicy działki i 3 m od okien.

§ 24.1. Na terenach niezurbanizowanych dopuszcza się stosowanie zbiorników na odpady stałe, przystosowanych do okresowego opróżniania, pod warunkiem usytuowania ich w odległościach określonych w § 23 ust. 1.

2. Zbiorniki, o których mowa w ust. 1, powinny mieć nieprzepuszczalne ściany i dno, szczelne przykrycie z zamykanym otworem wsypowym oraz zamykanym otworem bocznym do usuwania odpadów. Do zbiorników tych należy doprowadzić utwardzony dojazd.

§ 25(uchylony)[2018r.]

Rozdział 5. Uzbrojenie techniczne działki i odprowadzenie wód  powierzchniowych

§ 26. 1. Działka budowlana, przewidziana pod zabudowę budynkami przeznaczonymi na pobyt ludzi, powinna mieć zapewnioną możliwość przyłączenia uzbrojenia działki lub bezpośrednio budynku do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, elektroenergetycznej i ciepłowniczej a dla budynków wymienionych w § 56 – także telekomunikacyjnej [2018r.].

KOMENTARZ

W § 26 ust. 1 dodano obowiązek przyłączenia do sieci telekomunikacyjnej dla budynków mieszkalnych wielorodzinnych, budynków zamieszkania zbiorowego i budynków użyteczności publicznej - przepis ten ma charakter porządkujący, gdyż tego typu obowiązek był już przewidziany w nowelizowanym rozporządzeniu – w § 56.

2. Za równorzędne z przyłączeniem do sieci elektroenergetycznej i ciepłowniczej uznaje się zapewnienie możliwości korzystania z indywidualnych źródeł energii elektrycznej i ciepła, odpowiadających przepisom odrębnym dotyczącym gospodarki energetycznej i ochrony środowiska.

3. W razie braku warunków przyłączenia sieci wodociągowej i kanalizacyjnej działka, o której mowa w ust. 1, może być wykorzystana pod zabudowę budynkami przeznaczonymi na pobyt ludzi, pod warunkiem zapewnienia możliwości korzystania z indywidualnego ujęcia wody, a także zastosowania zbiornika bezodpływowego lub przydomowej oczyszczalni ścieków, jeżeli ich ilość nie przekracza 5 m3 na dobę. Jeżeli ilość ścieków jest większa od 5 m3, to ich gromadzenie lub oczyszczanie wymaga pozytywnej opinii właściwego terenowo inspektora ochrony środowiska.

4. Na działkach budowlanych przeznaczonych dla szpitali i sanatoriów, niezależnie od zasilania z sieci, należy zapewnić dodatkowo własne ujęcie wody oraz własne źródło energii elektrycznej i cieplnej.

5. Spełnienie warunków określonych w ust. 1 i 2 nie jest wymagane w przypadku działek przeznaczonych pod budowę budynków rekreacji indywidualnej oraz budynków inwentarskich i gospodarczych na wsi, jeżeli właściwy organ w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie określił takich wymagań.

§ 27.1. Dopuszcza się wykorzystanie pod zabudowę zagrodową lub rekreacji indywidualnej działki budowlanej, która nie może być zaopatrzona w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi z sieci lub własnego ujęcia, pod warunkiem zapewnienia możliwości czerpania lub dostawy wody z ujęć położonych poza granicami działki.

§ 28.1. Działka budowlana, na której sytuowane są budynki, powinna być wyposażona w kanalizację umożliwiającą odprowadzenie wód opadowych do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej.

2. W przypadku budynków niskich lub budynków, dla których nie ma możliwości przyłączenia do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej, dopuszcza się odprowadzenie wód opadowych na własny teren nieutwardzony, do dołów chłonnych lub do zbiorników retencyjnych[2018r.].

KOMENTARZ

W § 28 ust. 2 doprecyzowano, poprzez możliwość odprowadzania wód opadowych na własny teren nieutwardzony, w przypadku zabudowy niskiej.

Wprowadzona zmiana aktualnie pozwala odprowadzać wody opadowe na własny teren nieutwardzony, do dołów chłonnych lub do zbiorników

 

Używamy plików cookie, żeby ciągle poprawiać jakość witryny.
Dowiedz się więcej.