Pełna treść artykułu jest dostępna dla zarejestrowanych użytkowników.

Polskie normy – eurokody

1.8.2011, , Źródło: Wydawnictwo Verlag Dashofer Sp. z o.o.

Zasady normalizacji w Polsce określa Ustawa o normalizacji z dnia 12 września 2002 r. (Dz.U. z 2002 r. Nr 169, poz. 1386 ze zmianami). Ustawa określa podstawowe cele i zasady normalizacji oraz jej organizację i finansowanie.

Przez NORMĘ w polskim prawie rozumie się dokument przyjęty na zasadzie konsensu i zatwierdzony przez upoważnioną jednostkę organizacyjną, ustalający – do powszechnego i wielokrotnego stosowania – zasady, wytyczne lub charakterystyki odnoszące się do różnych rodzajów działalności lub ich wyników i zmierzający do uzyskania optymalnego stopnia uporządkowania w określonym zakresie.

Normalizacja – działalność zmierzającą do uzyskania optymalnego, w danych okolicznościach, stopnia uporządkowania w określonym zakresie, poprzez ustalanie postanowień przeznaczonych do powszechnego i wielokrotnego stosowania, dotyczących istniejących lub mogących wystąpić problemów.

Normalizacja krajowa – normalizacja prowadzona na szczeblu krajowym, nieobejmującą działań prowadzonych w poszczególnych branżach lub sektorach gospodarki, na szczeblu lokalnym, na szczeblu stowarzyszeń lub przedsiębiorców i urzędów.

Dokument normalizacyjny – dokument ustalający zasady, wytyczne lub charakterystyki odnoszące się do różnych rodzajów działalności lub ich wyników, niebędący aktem prawnym; podstawowym dokumentem normalizacyjnym jest norma.

Normalizacja prowadzona jest w celu:

  • - racjonalizacji produkcji i usług przez stosowanie uznanych reguł technicznych lub rozwiązań organizacyjnych,
  • - usuwania barier technicznych w handlu i zapobiegania ich powstawaniu,
  • - zapewnienia ochrony życia, zdrowia, środowiska i interesu konsumentów oraz bezpieczeństwa pracy,
  • - poprawy funkcjonalności, kompatybilności i zamienności wyrobów, procesów i usług oraz regulowania ich różnorodności,
  • - zapewnienia jakości i niezawodności wyrobów, procesów i usług,
  • - działania na rzecz uwzględnienia interesów krajowych w normalizacji europejskiej i międzynarodowej,
  • - ułatwiania porozumiewania się przez określanie terminów, definicji, oznaczeń i symboli do powszechnego stosowania.

W normalizacji krajowej stosuje się następujące zasady:

  • - jawności i powszechnej dostępności,
  • - uwzględniania interesu publicznego,
  • - dobrowolności uczestnictwa w procesie opracowywania i stosowania norm,
  • - zapewnienia możliwości uczestnictwa wszystkich zainteresowanych w procesie opracowywania norm,
  • - konsensu jako podstawowego procesu uzgadniania treści norm,
  • - niezależności od administracji publicznej oraz jakiejkolwiek grupy interesów,
  • - jednolitości i spójności postanowień norm,
  • - wykorzystywania sprawdzonych osiągnięć nauki i techniki,
  • - zgodności z zasadami normalizacji europejskiej i międzynarodowej.

21 marca 2011 r. weszła w życie nowelizacja Rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Nowelizacja została wprowadzona rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 10 grudnia 2010 r. (Dz.U. z 2010 r. Nr 239, poz. 1597).

Zmieniony został wykaz powołanych w rozporządzeniu Polskich Norm. W założeniach stosowanie w projektowaniu i wykonawstwie aktualnych Polskich Norm, wprowadzonych w zmienianym załączniku do rozporządzenia, ma wpłynąć pozytywnie na wzrost bezpieczeństwa budynków, w szczególności w zakresie obciążeń wiatrem i oceny zagrożeń od skutków wyładowań atmosferycznych.

Celem nowelizacji jest uwzględnienie w rozporządzeniu aktualnego stanu Polskich Norm zatwierdzonych przez Prezesa Polskiego Komitetu Normalizacyjnego.

Wprowadzenie wymagań wynikających z aktualnych Polskich Norm, czyli norm wprowadzających najnowsze Normy Europejskie (EN), podniesie poziom nowoczesności budynków na zbliżony do europejskiego. Rozwiązania w zakresie ochrony odgromowej powinny podnieść bezpieczeństwo budynków związane z ich ochroną od wyładowań atmosferycznych. Istotne jest również, wpływające na bezpieczeństwo budynku, uwzględnienie zmiany krajowej do Polskiej Normy dotyczącej obciążenia wiatrem.

Szczególnie istotne jest uaktualnienie wykazu Polskich Norm z zakresu ochrony odgromowej. Wieloczęściowa Polska Norma PN-EN 62305 Ochrona odgromowa wprowadziła poszczególne części Normy Europejskiej (EN) zamiast nieaktualnych norm PN-E czy zmienionych norm PN-IEC lub PN-IEC/TS.

Wyszczególnienie budynków, które należy wyposażyć w instalację chroniącą od wyładowań atmosferycznych, zostało w powołanej obecnie normie zastąpione oceną ryzyka, której należy dokonać zgodnie z PN-EN 62305-2:2008. Wynik oceny ryzyka decyduje nie tylko o potrzebie zastosowania środków ochrony, ale również o ich doborze, w zależności od wymaganej skuteczności ochrony.

Konieczne było również uaktualnienie niektórych norm dotyczących wymagań dla instalacji elektrycznych w budynku (wieloczęściowa Polska Norma PN-HD 60364 Instalacje elektryczne niskiego napięcia), szczególnie w zakresie ochrony przed porażeniem elektrycznym.

Nowe przepisy nie będą miały zastosowania do projektów, w stosunku do których przed dniem wejścia w życie rozporządzenia:

  • - został złożony wniosek o pozwolenie na budowę lub odrębny wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i wnioski te zostały opracowane na podstawie dotychczasowych przepisów,
  • - zostało dokonane zgłoszenie budowy lub wykonania robót budowlanych w przypadku, gdy nie
 

Używamy plików cookie, żeby ciągle poprawiać jakość witryny.
Dowiedz się więcej.